Ons eten in de toekomst

In de eerste aflevering van de nieuwe reeks DWDD University ‘De Toekomst’ stond het leven centraal. Wat kunnen we al om ons leven beter te maken of te voorkomen dat we ziek worden? En hoe ver zijn we hier in de toekomst mee?

Na een uitgebreide inleiding van Robbert Dijkgraaf over DNA kwam hij op de genetische techniek CRISPR-Cas, waar ik eerder ook over schreef. Het goede van de uitzending was dat de voordelen van deze techniek werden benadrukt door een jongen met een oogziekte aan het woord te laten, die weer kon zien doordat het defecte gen dat hem blind maakte was vervangen door een werkend gen.
 

Beperkt toegestaan in Europa

Microbioloog John van der Oost van Wageningen University maakte duidelijk dat het wel erg jammer is dat we deze techniek helaas in beperkte mate mogen inzetten in Europa, terwijl Engeland en Amerika er op los kunnen gaan. Het Europese hof van justitie heeft in 2018 besloten dat CRISPR-Cas meer ongewenste genenoverdracht tussen organismen met zich mee kan brengen dan klassieke veredelingstechnieken. Ik miste eigenlijk een beter argument dat Van der Oost had in kunnen zetten om uit te leggen dat we deze techniek echt nodig hebben in de toekomst. Want we manipuleren al decennia gewassen voor onze eigen voedselvoorziening en dit zal in de toekomst alleen maar belangrijker worden.

Antibioticaresistentie

Een probleem als de antibioticaresistentie zal het in de toekomst wellicht nog lastiger gaan maken om op dezelfde voet door te gaan. We ontkomen niet aan de noodzaak om nieuwe laboratoriumtechnieken te gebruiken voor ons eigen gewin, om dus ons eigen voedsel te verbouwen. Ons voedsel is in de toekomst onafhankelijk van de vruchtbaarheid van het land en weersomstandigheden, want we gaan het lab in. Ook daar kun je CRISPR-Cas voor inzetten. Moleculen zo veranderen dat we niet alleen ‘personalised medicine’ maar ook ‘personalised food’ ontwikkelen, dus dat elk persoon op de maat afgestemd voedsel gaat ontvangen toegespitst op zijn of haar gezondheid en levensstijl.

Robbert Dijkgraaf vertelde gelukkig ook dat we eigenlijk al sinds de jaren ’80 voedsel als planten en onze dieren zo manipuleren dat we er zoveel mogelijk productie uit kunnen halen. Bedenk maar eens hoeveel tomaten er in de supermarkt zijn: vleestomaten, ronde tomaten, pruimtomaten en cherrytomaten. Die zijn er niet in de natuur! De werkelijke variant ligt het dichtste bij de ronde tomaat, schijnt. Maar ook de ronde tomaat is niet de natuurlijke tomaat.

Grenzen opzoeken

Eigenlijk is CRISPR-Cas een nog betere techniek die we aan het rijtje van eerder genetische manipulatietechnieken kunnen toevoegen. Ik leg hier de nadruk op beter voedsel, maar natuurlijk kunnen we er ook mensen mee genezen zoals in de uitzending werd uitgelegd. Dat is iets om zeker niet te vergeten, maar we moeten dat dan wel op de juiste, ethische manier doen. En niet zoals de Chinezen, die de met IVF voortgekomen ‘designerbaby’s’ Lulu en Nana genetisch zo hebben aangepast dat ze waarschijnlijk geen HIV krijgen, ondanks dat hun ouders met HIV waren besmet. De Chinezen zijn hier te ver doorgeslagen in het gebruik van CRISPR-Cas.

 

Wel goed dat hierdoor de ethische discussie weer oplaait, ondanks dat het daarmee de techniek in een negatief daglicht plaatst. Overheidsinstanties moeten duidelijke afspraken maken internationaal wat wel en niet ethisch verantwoord is. Laten we de goede aanpak van andere landen, zoals Engeland en Amerika laten zien, in ons achterhoofd houden!

Bekijk hier de DWDD-university uitzending terug.

Follow me on social networks

  • LinkedIn - Black Circle
  • Twitter - Black Circle
  • Facebook - Black Circle

© 2018 by Ilse Naus. Proudly created with Wix.com